Ethics code: IR.IUMS.REC.1401.141
1- مربی گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- مربی گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ،hanieh_mousavi@gums.ac.ir
3- استادیار گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- مربی گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
2- مربی گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران ،
3- استادیار گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4- مربی گروه هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
چکیده: (35 مشاهده)
زمینه و هدف: رعایت اصول اخلاق حرفهای توسط اعضای هیئتعلمی در دانشگاهها، بهبود اخلاق دانشجویان و بهبود جو اخلاقی کل محیط دانشگاه را تضمین مینماید. ارزیابی ۳۶۰ درجه روشی است که در آن افراد از دیدگاههای متعدد، از جمله همتایان، مدیران بالادست، زیردستان و خودارزیابی، ارزیابی میشوند. بنابراین نتایج حاصل از این نوع ارزیابی از عینیت، قابلیت اطمینان و اعتبار بیشتری برخوردار است. این پژوهش بهمنظور ارزیابی اخلاق حرفهای اعضای هیئتعلمی گروههای اتاق عمل دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران با استفاده از مدل بازخورد ۳۶۰ انجام گردید.
روش بررسی: این مطالعهی توصیفی-تحلیلی و مقطعی در دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران، بین سالهای ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. اعضای هیئت علمی گروههای اتاق عمل هر دانشگاه توسط چهار گروه از ارزیابان(خود، مدیران بالادست، همکاران و دانشجویان گروه اتاق عمل) بر اساس پرسشنامههای محقق ساخته اخلاق حرفهای ارزیابی شدند. در جامعه اعضای هیئت علمی، مدیران ارشد و همکاران، حجم جامعه برابر با نمونه بود. جهت تعیین نمونههای موردنیاز از جامعهی دانشجویان در هر دانشگاه از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم استفاده شد و حجم نمونهی دانشجویان ۱۹۵ نفر تعیین گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامهها توسط گروهی از اساتید متخصص(۱۱ نفر) تأیید شد. برای برآورد پایایی پرسشنامهها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که میزان این ضریب برای پرسشنامه خودارزیاب(۰/۸۷)، مدیران بالادست(۰/۹۲)، همتایان(۰/۸۸) و دانشجویان(۰/۹۵) بود. نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف ارزیابی شد. برای مقایسه گروهی از آزمونهای تی مستقل، من-ویتنی و کروسکال-والیس استفاده شد، درحالیکه برای بررسی روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. سرانجام، تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS انجام شد. برای تمام آزمونها سطح معنیداری ۰/۰۵>P در نظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین کلی نمره اخلاق حرفهای اعضای هیئتعلمی از دیدگاه چهار گروه ارزیاب ۰/۵۸±۴/۰۶ بود که نشاندهنده سطح مطلوب اخلاق حرفهای است. خودارزیابی بالاترین میانگین نمره را در تمام ابعاد(۰/۱۷±۴/۷۹) بهدست آورد، درحالیکه ارزیابیهای دانشجویی کمترین میانگین نمره(۰/۵۶±۳/۷۷) را به خود اختصاص داد. نمرات اخلاق حرفهای بهطور معنیداری با جنسیت خودارزیابان مرتبط بود(۰/۰۵>P). بهطوریکه اعضای هیئتعلمی زن، خود را بهتر از مردان ارزیابی نمودند. علاوه بر این، تفاوت معنیداری بین دانشجویان دختر و پسر در مورد برداشت آنها از پایبندی اعضای هیئت علمی به اخلاق حرفهای مشاهده شد(۰/۰۵>P). بهطوریکه دانشجویان پسر میزان پایبندی اعضای هیئتعلمی به اخلاق حرفهای را بهتر ارزیابی نمودند.
نتیجهگیری: با توجه به تنوع دیدگاههای ارزیابان، رویکردهای ارزیابی مدرن و کاربردی مانند بازخورد ۳۶۰ درجه، ابزارهای ارزشمندی برای ارزیابی پایبندی به اخلاق حرفهای هستند تا از دیدگاه ذینفعان مختلف اقدام به تعیین وضعیت اخلاق حرفهای شود. این روشها میتوانند به اعضای هیئتعلمی در شناسایی زمینههای بهبود و افزایش عملکرد حرفهای خود کمک کنند.
روش بررسی: این مطالعهی توصیفی-تحلیلی و مقطعی در دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران، بین سالهای ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. اعضای هیئت علمی گروههای اتاق عمل هر دانشگاه توسط چهار گروه از ارزیابان(خود، مدیران بالادست، همکاران و دانشجویان گروه اتاق عمل) بر اساس پرسشنامههای محقق ساخته اخلاق حرفهای ارزیابی شدند. در جامعه اعضای هیئت علمی، مدیران ارشد و همکاران، حجم جامعه برابر با نمونه بود. جهت تعیین نمونههای موردنیاز از جامعهی دانشجویان در هر دانشگاه از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم استفاده شد و حجم نمونهی دانشجویان ۱۹۵ نفر تعیین گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامهها توسط گروهی از اساتید متخصص(۱۱ نفر) تأیید شد. برای برآورد پایایی پرسشنامهها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که میزان این ضریب برای پرسشنامه خودارزیاب(۰/۸۷)، مدیران بالادست(۰/۹۲)، همتایان(۰/۸۸) و دانشجویان(۰/۹۵) بود. نرمال بودن دادهها با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف ارزیابی شد. برای مقایسه گروهی از آزمونهای تی مستقل، من-ویتنی و کروسکال-والیس استفاده شد، درحالیکه برای بررسی روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. سرانجام، تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS انجام شد. برای تمام آزمونها سطح معنیداری ۰/۰۵>P در نظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین کلی نمره اخلاق حرفهای اعضای هیئتعلمی از دیدگاه چهار گروه ارزیاب ۰/۵۸±۴/۰۶ بود که نشاندهنده سطح مطلوب اخلاق حرفهای است. خودارزیابی بالاترین میانگین نمره را در تمام ابعاد(۰/۱۷±۴/۷۹) بهدست آورد، درحالیکه ارزیابیهای دانشجویی کمترین میانگین نمره(۰/۵۶±۳/۷۷) را به خود اختصاص داد. نمرات اخلاق حرفهای بهطور معنیداری با جنسیت خودارزیابان مرتبط بود(۰/۰۵>P). بهطوریکه اعضای هیئتعلمی زن، خود را بهتر از مردان ارزیابی نمودند. علاوه بر این، تفاوت معنیداری بین دانشجویان دختر و پسر در مورد برداشت آنها از پایبندی اعضای هیئت علمی به اخلاق حرفهای مشاهده شد(۰/۰۵>P). بهطوریکه دانشجویان پسر میزان پایبندی اعضای هیئتعلمی به اخلاق حرفهای را بهتر ارزیابی نمودند.
نتیجهگیری: با توجه به تنوع دیدگاههای ارزیابان، رویکردهای ارزیابی مدرن و کاربردی مانند بازخورد ۳۶۰ درجه، ابزارهای ارزشمندی برای ارزیابی پایبندی به اخلاق حرفهای هستند تا از دیدگاه ذینفعان مختلف اقدام به تعیین وضعیت اخلاق حرفهای شود. این روشها میتوانند به اعضای هیئتعلمی در شناسایی زمینههای بهبود و افزایش عملکرد حرفهای خود کمک کنند.
نوع مطالعه: پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
اتاق عمل
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
