Ethics code: IR.TUMS.SPH.REC.1397.093
Rahimkhani M, Mordadi A R. Survey of the Lethal Effect of Ciprofloxacin and Supernatant Isolated from Staphylococcus Aureus under the Stress of Ciprofloxacin on Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus Strains Isolated from Clinical Specimens. payavard 2022; 15 (6) :578-584
URL:
http://payavard.tums.ac.ir/article-1-7184-fa.html
رحیم خانی منیره، مردادی علیرضا. بررسی اثر کشندگی سیپروفلوکسازین و محلول رویی جدا شده از استافیلوکوکوس اورئوس متأثر از سیپروفلوکسازین بر روی سویههای استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متیسیلین جدا شده از نمونههای کلینیکی. پیاورد سلامت. 1400; 15 (6) :578-584
URL: http://payavard.tums.ac.ir/article-1-7184-fa.html
1- دانشیار گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، rrahimkhani@tums.ac.ir
2- کارشناس ارشد میکروب شناسی، گروه اپیدمیولوژی، انیستیتو پاستور، تهران، ایران
چکیده: (1135 مشاهده)
زمینه و هدف: استافیلوکوکهای اورئوس جزو مهمترین عوامل عفونتهای بیمارستانی بهشمار رفته و میتوانند عفونتهای سطحی و یا عمقی ایجاد نمایند. در این بین سویههای مقاوم به متیسیلین (Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus (MRSAاز اهمیت ویژهای برخوردار هستند. در سالهای اخیر مقاومت باکتریها به آنتیبیوتیکهای موجود یکی از نگرانیهای اصلی میباشد. بسیاری از باکتریها امروزه به حداقل یکی از عوامل آنتیبیوتیکی و در بیشتر موارد به چندین آنتیبیوتیک از گروههای مختلف مقاومت نشان میدهند. هدف از مطالعهی حاضر، اثر کشندگی محلول رویی جدا شده از استافیلوکوک اورئوس متاثر از سیپروفلوکسازین بر روی سویههای بالینی MRSA بوده است.
روش بررسی: در تحقیق حاضر، تعداد ۸۳ سویه استافیلوکوکوس اورئوس که بر روی محیط BHI براث کشت داده شده بود از بیمارستانهای تابع دانشگاه علوم پزشکی همدان جمعآوری و به آزمایشگاه محل تحقیق ارسال شد. سویههای MRSA بالینی از نظر فنوتیپ و ژنوتیپ تاییدشده و سپس (MIC) Minimum Inhibitory Concentration و (Minimum Bactericidal Concentration (MBC تعدادی از سویههای بالینی MRSA را بهطور جداگانه در مجاورت آنتیبیوتیک سیپروفلوکسازین و همچنین محلول رویی (supernatant) که از محیط کشت مایع استافیلوکوکوس اورئوس زیر فشار سیپروفلوکسازین استخراج شده بود، بهدست آمد.
یافتهها: تستهای تشخیصی استافیلوکوکوس اورئوس از جمله رنگآمیزی گرم بر روی کلنیها و انجام تستهای کاتالاز و کوآگولاز لولهای انجام گرفت و مشخص شد که تمامی سویهها استافیلوکوکوس اورئوس بودند. در مرحلهی بعدی با استفاده از PCR و پرایمر mecA هر ۸۳ سویه دارای ژن mecA بوده و از نظر ژنوتیپی نیز وجود سویههای MRSA تایید گردید. میزان متوسط MIC سیپروفلوکسازین و محلول رویی برای سویههای مختلف MRSA بهترتیب mg/ml ۰/۰۳۲ و ml/ml ۰/۰۲ و میزان متوسط MBC سیپروفلوکسازین و محلول رویی برای سویههای مختلف MRSA بهترتیب mg/ml ۰/۰۶۴ و ml/ml ۰/۰۴ بهدست آمد.
نتیجهگیری: مقادیر MIC و MBC در مورد سویههای MRSA در مجاورت سیپروفلوکسازین و در مجاورت محلول رویی از نظر عددی تقریبا مشابه بودند که این نشاندهندهی تاثیر کشندگی ماده پروتئینی ترشح شده از استافیلوکوکهای کشت داده شده در مجاورت مقادیر بسیار کم سیپروفلوکسازین بر روی خود باکتریها میباشد.
نوع مطالعه:
پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
علوم آزمایشگاهی انتشار الکترونیک: 1401/3/2