fa عوامل مرتبط با ابتلا و بستری کووید-19، نتایجی از شرکت‌کنندگان مطالعه همگروهی بیماری‌های غیرواگیر روانسر در استان کرمانشاه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی Hospital Managment پژوهشی اصيل Original Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:nasimYW;"><strong>زمینه و هدف:</strong> همه افراد یک جامعه به یک تناسب، در معرض ابتلا و بستری به‌علت بیماری کووید-۱۹ نیستند. هدف از مطالعه‌ی حاضر، تعیین عوامل مرتبط با ابتلا و بستری به‌علت کووید-۱۹ در شرکت‌کنندگان مطالعه کوهورت RaNCD (Ravansar Non-Communicable Disease) بود.&nbsp;<br> <strong>روش بررسی: </strong>مطالعه حاضر در بازه زمانی ۱۳۹۸/۱۲/۰۹ تا ۱۴۰۰/۰۹/۰۶ انجام شد. برای این مطالعه از داده‌های مطالعه کوهورت RaNCD استفاده شد. موارد ابتلا و بستری کووید-۱۹ نیز از سامانه‌های پایش مراقبت‌های درمانی، سامانه سما و لیست خطی معاونت بهداشت و نتایج سرمی مثبت استخراج و از داده‌های آن‌ها استفاده شد. در مطالعه مورد-همگروهی در گروه مورد ۶۲۶ مورد ابتلای قطعی و/ یا محتمل وارد شد و در ادامه ۲۱۰۷ نفر به‌صورت تصادفی ساده به‌عنوان تحت همگروه انتخاب شدند. در مطالعه مورد-شاهدی، ۱۸۸ فرد بستری‌شده به‌علت کووید-۱۹ در گروه مورد و ۶۳۲ مثبت سرپایی در گروه شاهد، بودند. در این مطالعه از روش رگرسیون کاکس تعمیم‌یافته و لجستیک استفاده شد. &nbsp;<br> <strong>یافته‌ها:</strong> در مطالعه مورد-همگروهی نسبت مخاطره ابتلا به کووید-۱۹ در روستاییان، سیگاری‌ها و طبقه اقتصادی-اجتماعی متوسط به‌ترتیب(۰/۹۱، ۰/۵۷)۰/۷۲، (۰/۵۸، ۰/۲۴)۰/۳۷، (۲/۱۱، ۱/۰۷)۱/۵۰، نسبت به گروه مرجع بود. در حالی‌که نسبت مخاطره در سنین ۶۴-۴۶ و ۶۵ ساله و بالاتر، در سال اول به‌ترتیب(۶/۸۶، ۱/۷۶)۳/۴۷ و (۱۴/۸۵، ۲/۸۰)۶/۴۵ نسبت به گروه مرجع بود، بعد از یک‌سال، به‌ترتیب این مقادیر به(۴/۴۰، ۱/۱۳)۲/۲۳ و (۸/۱۰، ۱/۵۳)۳/۵۲ رسید. نسبت مخاطره در مبتلایان به حداقل یک بیماری زمینه‌ای در سال اول(۳/۹۲، ۱/۵۳)۲/۴۵ بود که بعد از یک‌سال، به(۲/۹۲، ۱/۱۴)۱/۸۲ کاهش یافت. همچنین در مدل تطبیق‌یافته فعالیت فیزیکی متوسط و شدید با کاهش نسبت مخاطره همراه بود. در مطالعه مورد-شاهدی، نسبت شانس بستری‌شدن به‌علت کووید-۱۹ با هر سال افزایش سن، ۰/۰۳% بیشتر(۱/۰۵، ۰/۰۱)۱/۰۳ و در مبتلایان با حداقل سه بیماری زمینه‌ای(۴/۷۳، ۱/۲۴)۲/۴۳ برابر بدون بیماری زمینه‌ای بود. &nbsp;&nbsp;<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به‌طورکلی کاهش نسبت مخاطره با گذشت یک‌سال از شروع مطالعه قابل توجه بود. افزایش سن و ابتلا به بیماری‌های زمینه‌ای از جمله مواردی است که نسبت شانس بستری در بیمارستان را نیز افزایش داده است. چنین افرادی می‌توانند برای موج‌های بعدی بیماری در اولویت مراقبت‌های بهداشتی و دوزهای یادآور واکسیناسیون قرار گیرند.&nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:18px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Background and Aim:</strong> All people living in a society are not equally at risk of COVID-19 infection and hospitalization. The current study is aimed to determine the factors related to COVID-19 infection and hospitalization among participants of Ravansar Non-Communicable Disease (RaNCD) cohort study.&nbsp;<br> <strong>Materials and Methods:</strong> The present study was conducted between 28th February, 2020 to 27th November, 2021. Data from the RaNCD study, morbidity and hospitalizations cases (extracted from the medical care monitoring system, SAMA system and the handwritten list of the health department) and positive serological results were used. For the case-cohort study, 626 confirmed and/or probable cases and 2107 randomly selected participants as sub-cohort were recruited. For the case-control study, 188 COVID-19 hospitalized patients from RaNCD (as cases) and 632 positive outpatients identified as controls. Data were analyzed using Cox and logistic regression, respectively.&nbsp;<br> <strong>Results:</strong> In case-cohort study, the hazard ratio of COVID-19 among people living in rural areas, in smokers and those in middle socioeconomic status was, 0.37 (0.24, 0.58), 1.50 (1.07, 2.11), as compared to the reference groups. While the hazard ratio of people aged 46-64 and those &ge;65 years old, as compared to the reference group within the first year, was 3.47 (1.76, 6.86) and 6.45 (2.80, 14.85), the corresponding value after one year was 2.23 (1.13, 4.40) and 3.52 (1.53, 8.10), respectively. The hazard ratio among those with at least one comorbidity was 2.45 (1.53, 3.92) in the first year of study and after one year decreased to 1.82 (1.14, 2.92). In addition, moderate and vigorous physical activity decreased the hazard ratio. In case-control study the odds ratio of hospitalization increased by 0.03% (1.03(1.01, 1.05)) with an increase of one year in age and in people with at least three comorbidities was 2.43 (1.24, 4.73) times of those without comorbidity. &nbsp; &nbsp;&nbsp;<br> <strong>Conclusion:</strong> Overall, one year after starting the study the decrease in hazard ratio of COVID-19 was significant. Increase in age and having comorbidities are factors that increased the odds ratio of hospitalization. Such people can be considered for the next waves of COVID-19 prioritized for health care and booster vaccination.&nbsp;</span></span></div> مورد-همگروهی, مورد-شاهدی, بستری, رگرسیون کاکس تعمیم‌یافته, کووید-19 Case-Cohort, Case-Control, Hospitalization, Extended Cox Regression, COVID-19 158 173 http://payavard.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2435-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Aghajarinezhad مریم آقاجری نژاد No Master of Sciences Student of Epidemiology, Student Research Committee, School of Public Health, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشجوی کارشناسی‌ارشد اپیدمیولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Yahya Salimi یحیی سلیمی No Associate Professor, Department of Epidemiology, School of Public Health, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشیار گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Shahab Rezaeian شهاب رضاییان No Associate Professor, Infectious Diseases Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran دانشیار مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Ghobad Moradi قباد مرادی No Professor, Social Determinants of Health Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran استاد مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده توسعه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Mehdi Moradinazar مهدی مرادی نظر No Assistant Professor, Research Center for Environmental Determinants of Health (RCEDH), Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Fatemeh Khosravi Shadmani فاطمه خسروی شادمانی No Assistant Professor, Research Center for Environmental Determinants of Health (RCEDH), Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Roya Safari_ Faramani رویا صفری فرامانی No Assistant Professor, Social Development and Health Promotion Research Center, Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استادیار مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقای سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Mitra Darbandi میترا دربندی No Master of Science in Epidemiology, Research Center for Environmental Determinants of Health (RCEDH), Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran کارشناس‌ارشد اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران Farid Najafi فرید نجفی fnajafi@kums.ac.ir Yes Professor, Research Center for Environmental Determinants of Health (RCEDH), Health Institute, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran استاد مرکز تحقیقات عوامل محیطی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران