fa تعیین و مقایسه‌ ی تأثیر دو شیوه آموزش الکترونیک و سخنرانی بر میزان آگاهی کارکنان اداری بخش‌های بالینی بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران در زمینه کنترل عفونت‌های بیمارستانی مدیریت خدمات بهداشتی درمانی Hospital Managment پژوهشی اصيل Original Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>زمینه و هدف:</strong> به رغم ظهور شیوه های نوین آموزشی، دغدغه ارزیابی اثربخشی این روش&rlm;ها همچنان پابرجاست<strong>. </strong>مطالعه حاضر با هدف&quot;تعیین و مقایسه تاثیر دو شیوه آموزش الکترونیک و سخنرانی بر میزان آگاهی کارکنان اداری بخش های بالینی بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران در زمینه کنترل عفونت های بیمارستانی&quot; انجام شده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه&rlm;ی نیمه تجربی، 98 نفر از کارکنان اداری بخش های بالینی بیمارستان، در دو گروه &quot;آموزش به روش سخنرانی و الکترونیک&quot; وارد شده که گروه اول به شیوه&rlm;ی سنتی و گروه دوم به شیوه&rlm;ی الکترونیک آموزش داده شدند. به منظور سنجش آگاهی دو گروه در زمینه کنترل عفونت های بیمارستانی و نگرش نسبت به آموزش الکترونیک، از پرسشنامه محقق ساخته روا و پایا استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی و ویلکاکسون تحلیل شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>یافته ها:</strong> بین میانگین نمره های آگاهی فراگیران قبل و بعد از آموزش، در داخل هر یک از گروه های آموزش سخنرانی(0/01<span dir="LTR">p=</span>) و الکترونیکی(0/01<span dir="LTR">p=</span>) اختلاف معناداری وجود داشت<span dir="LTR">.</span> هم چنین اختلاف میانگین نمره های بین دو گروه بعد از مداخله آموزشی معنی دار بود(0/02<span dir="LTR">p=</span>)؛ به طوری که میانگین نمره آگاهی فراگیران در گروه سخنرانی بیش از روش الکترونیک بود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه گیری:</strong> با وجود اثربخشی آموزش الکترونیک در یادگیری و ارتقاء آگاهی فراگیران، بکارگیری آن در دوره های بازآموزی کارکنان اداری سازمان های مرتبط با سلامت، مستلزم توانمندسازی آنان، حذف موانع و ایجاد بستری مناسب می باشد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim</strong>: Effective educational programs, is one of the most basic methods in prevention of Nosocomial infection. This study aimed to compare the effects of E-learning versus lecture-based education in prevention of Nosocomial infections among hospital staffs.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Materials and Methods: </strong>A randomized pre and posttest control group design was conducted on 98 hospital staffs in 2013 after allocating into two groups of &quot;lecture-based education&quot; and &quot;E-learning&rdquo;. Data were collected by a researcher-made questionnaire which its validity and reliability was confirmed by a pilot study. Wilcoxon, Paired and Independent sample T-test was conducted using SPSS, version18.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results: </strong>There was a significant difference for outcomes before and after education based on two approach of lecture-based (p=0.01) and E-learning (p=0.01).The mean and standard deviation of knowledge in lecture-based education and E-learning group were 12.73&plusmn; 2.76, 11.50 &plusmn; 2.64 respectively. The level of knowledge in the lecture group was significantly higher than that of participants in the E-learning group (p=0.02).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion: </strong>Despite the effectiveness of E-learning in learning and raising awareness of the learners, using of this method among health-related organizations need to empower employees, remove the barriers and suitable infrastructure.</p> آموزش الکترونیک, عفونت های بیمارستانی, آگاهی E-Learning, Nosocomial Infection, Knowledge 230 238 http://payavard.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-173&slc_lang=fa&sid=1 Mina Sadat Hashemiparast مینا سادات هاشمی پرست No Assistant Professor, Public Health Department, Maragheh University of Medical Sciences, Maragheh, Iran استادیار گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مراغه، مراغه، ایران Roya Sadeghi رویا صادقی Sadeghir@sina.tums.ac.ir Yes Associate Professor, Health Promotion and Education Department, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mohammadreza Ghaneapur محمدرضا قانع پور No Ph.D. Student in Health Promotion and Education, Health Promotion and Education Department, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری تخصصی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Kamal Azam کمال اعظم No Associate Professor in Biostatistics, Epidemiology & Biostatistics Department, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار آمار حیاتی، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Azar Tol آذر طل No Ph.D. in Health Promotion and Education, Health Promotion and Education Department, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتری تخصصی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران