دوره 15، شماره 4 - ( مهر و آبان 1400 )
جلد 15 شماره 4 صفحات 398-392 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.TUMS.SPH.REC.1399.246
وحید چنگیزی1 
، مریم محمدی*2 ، سمانه برادران3 ، مهران طاهری4
، مریم محمدی*2 ، سمانه برادران3 ، مهران طاهری4
1- استاد گروه علوم پرتوی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2- دانشجوی کارشناسی ارشد رادیوبیولوژی و حفاظت پرتویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،Maryam2towin@gmail.com
3- استادیار پژوهشگاه علوم و فنون هستهای، تهران، ایران
4- کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هستهای کشور، تهران، ایران
2- دانشجوی کارشناسی ارشد رادیوبیولوژی و حفاظت پرتویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،
3- استادیار پژوهشگاه علوم و فنون هستهای، تهران، ایران
4- کارشناس ارشد مهندسی شیمی، دفتر حفاظت در برابر اشعه، مرکز نظام ایمنی هستهای کشور، تهران، ایران
چکیده: (2227 مشاهده)
زمینه و هدف: در رادیوگرافی پانورکس اندامهای حساسی از جمله تیروئید، در معرض تابش قرار میگیرند. سرطان تیروئید از سرطانهای شایع در ایران است. بنابراین در این مطالعه دز موثر و ریسک سرطان تیروئید در رادیوگرافی پانورکس برآورد شد.
روش بررسی: جهت برآورد دز جذبی تیروئید از ۷۰ عدد دزیمتر ترمولومینسانس GR۲۰۰ استفاده شد. دزیمترها کالیبره شده و در حین انجام رادیوگرافی، روی گردن بیماران قرار داده شدند. پس از قرائت دزیمترها، میانگین دز جذبی و دز موثر تیروئید در سه گروه با شرایط پرتودهی مختلف، محاسبه شد. ریسک ابتلا به سرطان تیروئید در طول زندگی (Lifetime Attributable Risk (LAR با استفاده از گزارش BEIR VII برآورد گردید. از نرمافزار آماری GraphPad Prism جهت تحلیل دادهها استفاده شد.
یافتهها: میانگین دزجذبی لوب های تیروئید در گروههای M ,L ,XL (بر اساس اندازه فک) بهترتیب ۰/۰۱±۰/۱۱۶، ۰/۰۴±۰/۱۲۳ و ۰/۰۳±۰/۱۳۴ میلیگری برآورد شد که لوب راست تیروئید در گروه XL با دز جذبی ۰/۰۵±۰/۱۴۳ میلیگری، بالاترین و لوب چپ در گروه M با دز جذبی ۰/۰۳±۰/۱۰۶ میلیگری کمترین دز جذبی را داشتند. اختلاف دز جذبی لوب راست و چپ تیروئید در هیچ یک از سه گروه از نظر آماری معنادار نبود. دزهای جذبی تیروئید در این سه گروه، از نظر آماری اختلاف معناداری با هم نداشتند. بالاترین ریسک سرطان تیروئید در بازه سنی ۶۰-۱۵ سال مربوط به سن ۱۵ سال بود، که در زنان ۰/۲۳۸ و در مردان ۲۴% در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر برآورد شد.
نتیجهگیری: ریسک سرطان تیروئید در سنین پایین و در خانمها بیش از مردان است. بهدلیل عدم امکان محدود کردن پرتوگیری تیروئید در رادیوگرافی پانورکس با گردنبند سربی به دلیل ایجاد آرتیفکت فلزی، باید تا حد امکان تعداد رادیوگرافیهای پانورکس را مخصوصا در سنین پایین کاهش دهیم.
روش بررسی: جهت برآورد دز جذبی تیروئید از ۷۰ عدد دزیمتر ترمولومینسانس GR۲۰۰ استفاده شد. دزیمترها کالیبره شده و در حین انجام رادیوگرافی، روی گردن بیماران قرار داده شدند. پس از قرائت دزیمترها، میانگین دز جذبی و دز موثر تیروئید در سه گروه با شرایط پرتودهی مختلف، محاسبه شد. ریسک ابتلا به سرطان تیروئید در طول زندگی (Lifetime Attributable Risk (LAR با استفاده از گزارش BEIR VII برآورد گردید. از نرمافزار آماری GraphPad Prism جهت تحلیل دادهها استفاده شد.
یافتهها: میانگین دزجذبی لوب های تیروئید در گروههای M ,L ,XL (بر اساس اندازه فک) بهترتیب ۰/۰۱±۰/۱۱۶، ۰/۰۴±۰/۱۲۳ و ۰/۰۳±۰/۱۳۴ میلیگری برآورد شد که لوب راست تیروئید در گروه XL با دز جذبی ۰/۰۵±۰/۱۴۳ میلیگری، بالاترین و لوب چپ در گروه M با دز جذبی ۰/۰۳±۰/۱۰۶ میلیگری کمترین دز جذبی را داشتند. اختلاف دز جذبی لوب راست و چپ تیروئید در هیچ یک از سه گروه از نظر آماری معنادار نبود. دزهای جذبی تیروئید در این سه گروه، از نظر آماری اختلاف معناداری با هم نداشتند. بالاترین ریسک سرطان تیروئید در بازه سنی ۶۰-۱۵ سال مربوط به سن ۱۵ سال بود، که در زنان ۰/۲۳۸ و در مردان ۲۴% در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر برآورد شد.
نتیجهگیری: ریسک سرطان تیروئید در سنین پایین و در خانمها بیش از مردان است. بهدلیل عدم امکان محدود کردن پرتوگیری تیروئید در رادیوگرافی پانورکس با گردنبند سربی به دلیل ایجاد آرتیفکت فلزی، باید تا حد امکان تعداد رادیوگرافیهای پانورکس را مخصوصا در سنین پایین کاهش دهیم.
نوع مطالعه: پژوهشی اصيل |
موضوع مقاله:
رادیولوژی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |