دوره 8، شماره 2 - ( 4-1393 )                   جلد 8 شماره 2 صفحات 100-90 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات میکروبیولوژی مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ، Msoltandallal@gmail.com
2- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
5- دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران
6- دانشکده پیراپزشکی، عضو مرکز تحقیقات زئونوز، دانشگاه علوم پزشکی تهران
7- دانشکده پیراپزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای مشترک انسان و دام(زئونوز)، دانشگاه علوم پزشکی تهران،
چکیده:   (18130 مشاهده)

 

زمینه و هدف: همگام با افزایش مداوم جمعیت جهان و به تبع آن، روند رو به رشد نیاز برای تامین سلولز، بعنوان فراوان‌ترین ماده آلی موجود در طبیعت در جهت تولید فراورده‌های سلولزی، نگرانی‌هایی از بابت آلودگی احتمالی این محصولات امکان وجود عفونت‌های پوستی، چشمی و دستگاه تناسلی ادراری بوجود آمده است. هدف از این تحقیق تعیین آلودگی های احتمالی میکروبی موجود در فراورده‌های سلولزی عرضه شده در شهر تهران بوده است.

 

روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی بوده، که بر روی تعداد 200 نمونه(50 نمونه از هر نوع) از انواع فراورده‌های سلولزی منقضی نشده شامل دستمال کاغذی، پوشک، نوار بهداشتی و جعبه مقوایی حمل شیرینی در طی 6 ماه از شهریور تا بهمن 1391 از سطح شهر خریداری انجام شد.

 

یافته‌ها: نتایج بدست آمده نشان می­دهد که 18 نمونه(9%)­ دارای شمارش کلی باکتری­های هوازی و کپک بیشتر از حد مجاز در یک گرم نمونه بودند. همچنین از نظر باکتری­های پاتوژن 16 نمونه(8%)، آلوده به یکی از باکتری های پاتوژن استرپتوکوک گروه D، استافیلوکوک اورئوس، سودوموناس آئروژینوزا و اشریشیاکلی بودند. در مجموع 34 نمونه(17%) از نمونه‌های مورد بررسی غیرقابل مصرف بودند. بررسی انجام شده نشان داد که جعبه شیرینی با(5%) و نوار بهداشتی با(5/0%) به ترتیب بیشترین و کمترین آلودگی را داشته‌اند.

 

نتیجه‌گیری: وجود باکتری‌های پاتوژن و نقش این باکتری‌ها در برخی عفونت­ها بویژه عفونت­های پوستی و دستگاه تناسلی ادراری، لزوم کنترل هرچه بیشتر اینگونه فرآورده­های بهداشتی را می‌طلبد.

 

متن کامل [PDF 339 kb]   (10554 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی اصيل | موضوع مقاله: مدیریت خدمات بهداشتی درمانی

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.